Коста Апостолов Солев Рацин.
Личност која се смета за еден од основоположниците на современата македонска литература, автор кој пишуваше за маките и страдањата на македонскиот народ во првата половина на 20 век, за духот на индивидуалното наспроти колективното, за социјалната правда, човекот кој се занимавал и со проза и кој напишал неколку значајни трудови од областа на историјата, философијата и литературната критика, личност за која сè уште не се разјаснети сите подробности околу неговата смрт, човекот кој ја напиша „Бели мугри“, а денес, години по неговата смрт, одредени личности се обидуваат да го оцрнат него и да фрлат црно петно врз неговото творештво!
Големиот поет Коста Солев Рацин ќе запише: „Времиња тешки дојдова, уште потешки прокуди.“
Како Рацина пророчки да го предвидувал денешното време!
Како што го предвиде и нобеловецот Иво Андриќ ова време кога запиша дека: „Доаѓаат времиња кога паметниот ќе замолчи, будалата ќе проговори, а сиромашниот ќе се обогати“.
Оние кои се осмелуваат да ја напаѓаат личноста која, како што запишав на почетокот, се смета за еден од основоположниците на современата македонска литература, нека ги прочитаат стиховите на Рацина:
„Од сички маки тешки
не видовме бел ден,
а од солзи жешки
не стануе меден
нашиот живот!“
Овие зборови секогаш нека одѕвонуваат во нашите глави!
„Секој вистински живот е убав и тежок“ ќе запише Андриќ. Затоа треба вистински да го живееме својот живот, иако знае да биде и тежок на моменти, но сепак треба да ја најдеме убавината во него. Треба да трагаме по вистината, бидејќи заразна е и разорна моќта на лагата!
Кога големиот поет беше нападнат, беше апострофирана физичката големина, односно висината на личноста а не делата на истата таа личност, па сето тоа зборува само за кризата на моралот и на вредносниот систем на условите во кои живееме.
Но, колку и да се обидува некој да фрли темна дамка на неговиот живот, Рацин ќе остане запаметен во колективната меморија на македонскиот народ, бидејќи:
„Кој умрел за татковина
и за човечки правдини -
каде вас, братко, не гинел,
со вас до векот живеел.“
На сите ни е доста од делби и поделби, потребен ни е мир и соживот! Потребно е да се свестиме и ако си ја сакаме државата да си ја зачуваме, бидејќи не само што ја добивме од нашите предци, туку треба да ја оставиме и на нашите потомци! Заветот и аманетот на нашите прадедовци, дедовци и татковци е и треба да биде наследство и за идните генерации!
Рацин порача:
„Ако куќа не направив
со високи шимпир порти,
куќа цел свет братски ми е
братски срце што отвора,
срце - порта највисока,
срце - куќа најширока.“!
Автор: М-р Илија Јованов
Сите права се заштитени. Ниту еден дел од овој текст не смее да биде умножуван, препечатен во механичка, електронска или некоја друга форма, фотокопиран, снимен звучно или на некој друг начин, без претходно писмено одобрување од авторот.
(c) Copyright by Ilija Jovanov
All rights reserved
