Мнозинството од младите
луѓе се запишуваат на факултет за да добијат диплома, а со цел подоцна полесно
да најдат работа. Меѓутоа, запишувањето
на факултет и студирањето би требало да значи дека студентот сака да стекне
знаење, информации и вештини од определена област кои подоцна ќе му бидат
корисни, а не само да добие парче хартија, наречено диплома!
Знаењето е поим со многу значења што зависат од контекстот, но по правило е најблиску врзано со концепти како што се информации, факти, комуникација, учење и ментален стимул. Теоретски кажано знаењето претставува свест или разбирање на одредени факти, вистини или информации добиени во форма на искуство или на учење (a posteriori), или низ процес на интроспекција (a priori). Знаењето е блиску поврзано со поседување на битни и меѓусебно поврзани детали кои сами по себе имаат помала вредност. Поинаку кажано, знаењето е збир на информации и вештини кои се стекнати со искуство и образование, а кои низ проби и евалуација допираат до вистината. Во текот на образованието, како и во текот на животот, ние добиваме милиони најразлични информации. Некои од тие информации се корисни, други не. Поентата е како да се извлече знаење од мноштвото добиени информации и како потоа да се изгради мудрост од стекнатото знаење. За таа цел потребно е најпрво да извршиме селекција на информациите, потоа истите да ги претвориме во податоци, а со тие податоци да го надоградуваме постојано нашето знаење.
Големо знаење и стручно усовршување би добиле, или барем би требало да добиеме, со запишувањето во високообразовна инстутуција. Мнозинството од младите луѓе денес се запишуваат на факултет за да добијат диплома, а со цел подоцна полесно да дојдат до работа. Меѓутоа, запишувањето на факултет и студирањето би требало да значи дека студентот сака да стекне знаење, информации и вештини од определена област кои подоцна ќе му бидат корисни, а не само да добие парче хартија, наречено диплома!
Во текот на целокупното образование потребно е да се учи и да се стекнуваат нови знаења и вештини, а постојните да се усовршуваат. Мораме постојано да учиме и да се усовршуваме. Оној кој вели дека знае сѐ, никогаш нема да научи ништо! Образованието претставува еден долготраен процес на изградување на нашата личност. Како со формалното, така и со неформалното образование (посетување на курсеви, обуки, семинари и сл.), ние ја изградуваме нашата личност како индивидуалци и како дел од колективот наречен општество. Стекнуваме знаење и вештини, изградуваме однесување и навики, а потоа (но, и притоа) применуваме сѐ што сме научиле.
Овде би го поставил прашањето дали ние студентите сме само пасивни примачи на зборови и на идеи кои произлегуваат од нашите професори и асистенти или активно ги восприемаме зборовите и идеите со тоа што размислуваме за нив и изградуваме свое мислење и свој став? Посетуваме предавања и восприемаме зборови и наметнати размислувања, читаме учебници и фаќаме забелешки, а сѐ со цел подоцна да го положиме колоквиумот или испитот, сеедно. Меѓутоа, не е доволно само да слушаме и да восприемаме цел куп на информации изнесени во форма на исказ од страна на нашите предавачи, туку потребно е она што го слушаме да го поттикне мисловниот процес кај нас и во нашите умови да се родат нови прашања и идеи за предметната тематика. Целта на предавањата и на вежбите не е студентите да ги акумулираат размислувањата и ставовите на професорите и на асистентите и тоа како акумулирано знаење да го изнесат излегувајќи од предавалните и амфитеатрите. Но, се разбира, потребно е и предавањето да понуди вистински стимул што ќе го предизвика мисловниот процес кај студентите. Професорите и асистентите имаат за задача да нѐ поттикнат и да нѐ натераат да размислуваме и да изградуваме сопствено критичко мислење кон одредени прашања. Од предавањата и од вежбите ние мораме да го развиеме и да го збогатиме нашиот мисловен процес, нашиот вокабулар, нашето критичко размислување, а со тоа и да се изградиме и дефинираме како личности.
Ако целта поради која се запишуваме на факултет е единствено добивањето на диплома, тогаш мораме да си признаеме дека воопшто не сме созреале како личности и дека не ја сфаќаме целта на студирањето, односно на образованието во поширока смисла.
Сите права се заштитени. Ниту еден дел од овој текст не смее да биде умножуван, препечатен во механичка, електронска или некоја друга форма, фотокопиран, снимен звучно или на некој друг начин, без претходно писмено одобрување од авторот.
(c) Copyright by Ilija Jovanov
All rights reserved
Знаењето е поим со многу значења што зависат од контекстот, но по правило е најблиску врзано со концепти како што се информации, факти, комуникација, учење и ментален стимул. Теоретски кажано знаењето претставува свест или разбирање на одредени факти, вистини или информации добиени во форма на искуство или на учење (a posteriori), или низ процес на интроспекција (a priori). Знаењето е блиску поврзано со поседување на битни и меѓусебно поврзани детали кои сами по себе имаат помала вредност. Поинаку кажано, знаењето е збир на информации и вештини кои се стекнати со искуство и образование, а кои низ проби и евалуација допираат до вистината. Во текот на образованието, како и во текот на животот, ние добиваме милиони најразлични информации. Некои од тие информации се корисни, други не. Поентата е како да се извлече знаење од мноштвото добиени информации и како потоа да се изгради мудрост од стекнатото знаење. За таа цел потребно е најпрво да извршиме селекција на информациите, потоа истите да ги претвориме во податоци, а со тие податоци да го надоградуваме постојано нашето знаење.
Големо знаење и стручно усовршување би добиле, или барем би требало да добиеме, со запишувањето во високообразовна инстутуција. Мнозинството од младите луѓе денес се запишуваат на факултет за да добијат диплома, а со цел подоцна полесно да дојдат до работа. Меѓутоа, запишувањето на факултет и студирањето би требало да значи дека студентот сака да стекне знаење, информации и вештини од определена област кои подоцна ќе му бидат корисни, а не само да добие парче хартија, наречено диплома!
Во текот на целокупното образование потребно е да се учи и да се стекнуваат нови знаења и вештини, а постојните да се усовршуваат. Мораме постојано да учиме и да се усовршуваме. Оној кој вели дека знае сѐ, никогаш нема да научи ништо! Образованието претставува еден долготраен процес на изградување на нашата личност. Како со формалното, така и со неформалното образование (посетување на курсеви, обуки, семинари и сл.), ние ја изградуваме нашата личност како индивидуалци и како дел од колективот наречен општество. Стекнуваме знаење и вештини, изградуваме однесување и навики, а потоа (но, и притоа) применуваме сѐ што сме научиле.
Овде би го поставил прашањето дали ние студентите сме само пасивни примачи на зборови и на идеи кои произлегуваат од нашите професори и асистенти или активно ги восприемаме зборовите и идеите со тоа што размислуваме за нив и изградуваме свое мислење и свој став? Посетуваме предавања и восприемаме зборови и наметнати размислувања, читаме учебници и фаќаме забелешки, а сѐ со цел подоцна да го положиме колоквиумот или испитот, сеедно. Меѓутоа, не е доволно само да слушаме и да восприемаме цел куп на информации изнесени во форма на исказ од страна на нашите предавачи, туку потребно е она што го слушаме да го поттикне мисловниот процес кај нас и во нашите умови да се родат нови прашања и идеи за предметната тематика. Целта на предавањата и на вежбите не е студентите да ги акумулираат размислувањата и ставовите на професорите и на асистентите и тоа како акумулирано знаење да го изнесат излегувајќи од предавалните и амфитеатрите. Но, се разбира, потребно е и предавањето да понуди вистински стимул што ќе го предизвика мисловниот процес кај студентите. Професорите и асистентите имаат за задача да нѐ поттикнат и да нѐ натераат да размислуваме и да изградуваме сопствено критичко мислење кон одредени прашања. Од предавањата и од вежбите ние мораме да го развиеме и да го збогатиме нашиот мисловен процес, нашиот вокабулар, нашето критичко размислување, а со тоа и да се изградиме и дефинираме како личности.
Ако целта поради која се запишуваме на факултет е единствено добивањето на диплома, тогаш мораме да си признаеме дека воопшто не сме созреале како личности и дека не ја сфаќаме целта на студирањето, односно на образованието во поширока смисла.
Сите права се заштитени. Ниту еден дел од овој текст не смее да биде умножуван, препечатен во механичка, електронска или некоја друга форма, фотокопиран, снимен звучно или на некој друг начин, без претходно писмено одобрување од авторот.
(c) Copyright by Ilija Jovanov
All rights reserved
