Skip to main content

„Учи за да не работиш“ - точно!

Форсирањето за запишување на студенти на техничките факултети, во однос на факултетите за општествени науки, не смее да се сведе само на кампања. Но, и ние кои студираме на факултетите од областа на општествените науки не смееме да бидеме потценети и маргинализирани од страна на државата и нејзините институции!

Правејќи осврт врз трендовите кои постојат последниве неколку години во високото образование во Република Македонија, евидентно е дека младите луѓе се запишуваат на факултет заради следниве причини: 

- надеж дека со диплома за завршено високо образование полесно ќе се најде работа;
- можноста во текот на студиите да се аплицира за заминување во странство и
- одложување на процесот за вработување.

Во минатото на младите луѓе им ја всадувале во глава максимата „учи за да не работиш“. Денес, за жал, оваа максима буквално си го пронашла своето место во општественото живеење. Сведоци сме за илјадници дипломирани млади луѓе кои си го бараат своето место во општеството по напуштањето на универзитетските клупи и амфитеатри. Но, состојбата не е воопшто розова. Чекајќи вработување согласно факултетската диплома тие се принудени да работат буквално било што за да егзистираат. Голем дел од нив никогаш нема да се вработат согласно своето образование и потенцијали. Во 2012 имало за 6 проценти повеќе дипломци за разлика од 2011 година. Секојдневно се среќаваме со луѓе кои ја делат оваа судбина и тоа е голем удар, барем за нас студентите. Тогаш започнуваме самите да си поставуваме илјадници прашања на кои не успеваме секогаш да пронајдеме одговор, но на крај ќе си речеме самите на себе „ајде ќе биде подобро“. И мораме да веруваме во тоа, но и да работиме напорно за да се оствари! Не смееме да се предадеме! Стапката на невработеност во Македонија во првото тримесечје од годинава се намалила и изнесува 29,9 проценти, во споредба со првиот кваратал од минатата година кога изнесувала 30,6 проценти. Светската банка во својот последен извештај наведува дека 53,5 проценти од младите на возраст од 15 до 24 години во Македонија се невработени. Тоа се околу 300.000 млади луѓе! 

Сепак, горенаведените податоци можеби и не се во целост вистинити со оглед на тоа што не е за потценување и бројот на студенти кои во текот на летниот период заминуваат на привремена работа во странство. Дел од студентите низ смеа ќе Ви кажат дека денес матурантите се запишуваат на факултет токму поради оваа можност – да се отпатува во странство. Доколку во странство успеат да пронајдат две работи, ќе можат и нешто да заработат. Во спротивно може само да се заработат пари во ист износ како оној што пред да заминат го плаќаат. Но, ќе Ви речат најважно е искуството што ќе го стекнете и можноста да прошетате.

Не е толку тежок и мачен периодот за време на студирањето, колку што знае да биде процесот на вработување. И на државата ѝ е јасно дека доколку најголем дел од младите се запишуваат на факултет и студираат, на краток (неколкугодишен) период се одложува проблемот со невработеноста. Но, потоа проблемот излегува на виделина. Во нашата земја поразителен е податокот за невработеноста кај младите луѓе. Оваа стапка на невработеност мора да се намали, затоа што младите луѓе се движечката сила на секое општество!

Форсирањето за запишување на студенти на техничките факултети, во однос на факултетите за општествени науки, не смее да се сведе само на кампања. Во голем дел, во време на криза, државата треба да ја има одговорната улога да им помогне на младите луѓе кои дипломирале на факултетите од областа на техничките науки со тоа што ќе го поттикне и подржи отворањето на фирми каде овие млади луѓе би се вработиле. Но, и ние кои студираме на факултетите од областа на општествените науки не смееме да бидеме потценети и маргинализирани од страна на државата и нејзините институции!


Автор: Илија Јованов




Сите права се заштитени. Ниту еден дел од овој текст не смее да биде умножуван, препечатен во механичка, електронска или некоја друга форма, фотокопиран, снимен звучно или на некој друг начин, без претходно писмено одобрување од авторот.
(c) Copyright by Ilija Jovanov 
All rights reserved

Popular posts from this blog

Мојата генерација

Мојата генерација е генерацијата која се роди во годината во која се „роди“ и  самостојна, независна и суверена Република Македонија. Мојата генерација е генерацијата која детството го помина во периодот на транзицијата. Ова е генерацијата која се роди за време на воспоставувањето и градењето на еден комплетно нов систем. Ова е и генерацијата која живее во време на експанзија на информатичката технологијата. „Не седи на земја, ладно е!“. Колку и да Ви звучи смешно, ова беше опомената што нашите мајки и баби секојдневно нѝ ја кажува, додека по цел ден бевме на улица, игравме безгрижно и се дружевме меѓусебно. Денес ова остана само како добар спомен и сеќавање од нашето детство. И на човек му доаѓа да заплаче кога знае дека тие моменти нема никогаш повеќе да се повторат. Мојата генерација беше генерацијата која имаше безгрижно детство. Мојата генерација беше генерацијата која после наставата на училиште се враќаше дома а потоа продолжуваше со топка на улица. Мојата генерација б...

Илија Јованов: Македонија – од заробена држава до хибриден режим

Од оаза на мирот до конфликтно подрачје Република Македонија во 1990-те години на минатиот век беше нарекувана со епитетот „оаза на мирот“, алудирајќи на фактот дека беше единствена република која отцепувањето од поранешна СФРЈ не го означи со крв на нејзина територија, туку со демократски референдум, како највисок стадиум на демократија. Во наредната деценија од осамостојувањето, на наша територија примивме повеќе од двесте илјади бегалци за време на војната на Косово, а во 2001 година се соочивме со вооружен конфликт на сопствена територија. Злосторствата сторени за време на овој конфликт политичарите решија да ги амнестираат, иако меѓународното право пропишува дека воени злосторства не застаруваат. Анализирајќи ги состојбите од историски аспект, ми се чини дека македонските граѓани никогаш не се навикнаа да живеат во состојба на мир и благосостојба, туку во состојба на незавршен мир и константни скриени закани од нови конфликти и немири. Меѓуетничките тензии внатре во Македонија, до...

Златно доба на корупцијата

Кога во 165 година на новата ера, пандемијата на чума потрајала цели 25 години, косејќи дури и по 2000 животи дневно, Марко Аврелиј бил командант на данубијанската област и во тоа својство задолжен да се справува со болеста. Тој бил еден од ретките што во тоа време водел дневник (под наслов „Разговори со самиот себе“). И тој и неговиот дневник останале запаметени во историјата делумно и заради реченицата: „Најстрашната зараза е корупцијата, полошо од која било инфекција, зашто доживотно ги загадува луѓето“. Марко Аврелиј важел за интелектуалец помеѓу римските императори, а до нашиве времиња стигнал и како една од најоспоруваните историски личности во Америка, за време на владеењето на Роналд Реган и неолиберализмот. Неговата сентенца дека „даноците се цена на цивилизацијата“ била оспорувана како да ја кажал некој од тогашните влијателни сенатори, а не државник од пред речиси две илјади години. Разумот боде очи зашто не застарува. А дека Аврелиј не претерувал се потрудил да докаже латин...